sonsuz basamaktaa sona çıkıyorum
yollar nasıl böyle ıssız, nasıl kırmızı
nasıl büyüyor kar topları yokuş yukarı hala
kristallerin beyni olan incileri her basamakta boşluğa bırakıyorum
yanlarına kamburlarımı refakatçı yolluyorum
"yatağın başında öten makineler altında uyuyan hastalar , etrafında fır dönen refakaçı"
bu kadar amacına uygun değil inci refakatçısı
kar kristalleri arasında incileri buluyor
onlar boşluktaki yuvalarına ulaştıklarında
refakatçi uyuya kalıyor
O bir daha uyanmadı ve bunun sorumlusu benim , suçlusu da
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder